Archiwum Polityki

Kongres skarg i zażaleń

Uczestnicy Kongresu Kultury Polskiej przez cztery dni próbowali określić kondycję rodzimej kultury u progu kolejnego stulecia. Zebrani artyści, uczeni i politycy w swoich wystąpieniach dawali odpór postępującej komercjalizacji i globalizacji. Gromkie głosy krytyki przytłumiły niestety pozytywne wnioski, jakie mogły płynąć z tej debaty.

Nad Kongresem Kultury Polskiej wyraźnie unosił się duch przeszłości. W wystąpieniach powracano do grudnia 1981 r. Wtedy to podobny kongres, zwołany siłami intelektualistów związanych z Solidarnością, został przerwany przez stan wojenny. Po dziewiętnastu latach wielu jego uczestników podkreślało, że mimo całego dramatyzmu ówczesnej sytuacji, dyskusja nad stanem kultury polskiej była łatwiejsza. Głównym postulatem była bowiem demokratyzacja życia kulturalnego i swoboda wypowiedzi twórczej.

Polityka 51.2000 (2276) z dnia 16.12.2000; Wydarzenia; s. 17