Rzymskie cyfry towarzyszące nazwie polskiego państwa (rzeczpospolita, RP, łac. res publica, republika) mają znaczenie historyczne i polityczne, odróżniają czasy polskiej państwowości, kiedy zmieniał się porządek prawny, status międzynarodowy, ustrój, konstytucja. I RP to okres demokracji szlacheckiej (od połowy XV w. do III rozbioru Polski w 1775 r.); II RP nazywamy okres międzywojenny, kiedy Polska odzyskała państwowość po półtora wieku zaborów, a oficjalnie nazwę tę wprowadziła konstytucja marcowa w 1921 r. Następnie mówimy o czasach Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej (PRL), kiedy kraj, pozbawiony w znacznej mierze suwerenności, pełnił rolę satelity Związku Radzieckiego. Nazwę III Rzeczpospolita uchwalono 29 grudnia 1989 r., po demokratycznym przełomie i odzyskaniu niepodległości. W ostatnim czasie część środowisk prawicowych, zwłaszcza Prawo i Sprawiedliwość, głosi potrzebę budowy IV RP, czyli państwa, w którym ma się odbyć tzw. moralna rewolucja, nastąpi zerwanie z polityką Okrągłego Stołu (gdzie byłe władze PRL uzgodniły z dawną opozycją w 1989 r. reguły demokratyzowania Polski), wprowadzi się powszechną lustrację oraz dekomunizację, zakazującą zajmowanie wysokich stanowisk dawnym funkcjonariuszom PZPR, czyli partii rządzącej w PRL. Miałby też zostać dokonany przegląd wszystkich afer z ostatniego piętnastolecia i dużych prywatyzacji mienia państwowego. Kontrola objęłaby również majątki wielkich biznesmenów.
Dodatki
19.2005 + Polityka. Ściąga z polityki
(90094) z dnia 14.05.2005;
s. 19
Reklama