Archiwum Polityki

Szklane usta

Lech Majewski – polski reżyser, pisarz i malarz mieszkający w Wenecji, nieraz już udowodnił, że jest twórcą odpornym na wszelkiego rodzaju mody i trendy. Jego sztuka – tak odmienna od wszystkiego, czym się zajmują nasi współcześni filmowcy – wyrasta z korzeni okultystycznych, zahacza o wschodni mistycyzm, żywi się tradycją różokrzyżowców, religijną herezją i symbolizmem. Jego minimalistyczne prace budzą zachwyt na Zachodzie, gdzie lepiej niż w katolickiej ojczyźnie rozumie się fascynację Majewskiego średniowiecznym malarstwem Bosha, mistrzami nauk tajemnych w stylu Teofila Ociepki czy ukrytymi znaczeniami figuratywnych obrazów Francisa Bacona.

Polityka 16.2007 (2601) z dnia 21.04.2007; Kultura; s. 53
Reklama