Nieuczciwe praktyki rynkowe
Przedsiębiorcy wychodzą ze skóry, by skłonić nas, byśmy sięgnęli po portfel. Kuszą reklamami, upominkami, dzwonią, nachodzą w domu, mówią, że jak się nie pospieszymy, to jutro będzie drożej albo towaru zabraknie. Ta natarczywość bywa męcząca. Czy można się przed nią obronić? Można próbować. Z pomocą przychodzi nam ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (DzU z 2007 r. nr 171 poz. 1206). Znajdujemy w niej długą listę niedozwolonych zachowań przedsiębiorców. Dzielą się one na praktyki wprowadzające w błąd i agresywne praktyki rynkowe.
Te pierwsze dotyczą błędnych informacji m.in. na temat:
• istnienia produktu, jego rodzaju lub dostępności,
• cech produktu (m.in. jego pochodzenia, ilości, jakości, sposobu wykonania, składników, daty produkcji),
• obowiązków przedsiębiorcy związanych z produktem, w tym usług serwisowych i procedury reklamacyjnej,
• ceny, sposobu obliczania ceny lub istnienia szczególnej korzyści cenowej.
Praktyki agresywne to m.in.:
• wywoływanie wrażenia, że konsument nie może opuścić pomieszczeń przedsiębiorcy bez zawarcia umowy,
• składanie wizyt w miejscu zamieszkania konsumenta,
• uciążliwe nakłanianie do kupna produktów przez telefon, faks, pocztę elektroniczną lub inne środki porozumiewania się na odległość,
• umieszczanie w reklamie bezpośredniego wezwania do dzieci, by kupiły reklamowane produkty lub by nakłoniły rodziców albo inne osoby dorosłe do takiego zakupu.
Konsument może się bronić przed takimi zachowaniami na drodze cywilnoprawnej żądając:
1. zaniechania tej praktyki,
2. usunięcia skutków tej praktyki,
3.