Gmina (heb. kahal, spolszcz. kahał) była podstawową jednostką organizacji życia lokalnej społeczności żydowskiej, obejmującą sprawy kultu religijnego, szkolnictwa, sądownictwa cywilnego, pomocy społecznej i podatków. Gminy miewały własne statuty. Zarządzane były przez wybieralnych urzędników, sprawujących swe funkcje społecznie. Do najważniejszych należeli parnasim (seniorzy), którzy reprezentowali kahał na zewnątrz. Sprawowali kontrolę nad zbiórką podatków i rozporządzali jej funduszami zdeponowanymi w kasie gminy. W ciągu XIX w., wraz z pojawieniem się nowoczesnych państw, samorząd żydowski ograniczył swe funkcje do czysto religijnych i filantropijnych.
Pomocnik Historyczny
Historia Żydów. Trzy tysiące lat samotności.
(90144) z dnia 07.05.2008;
Historia Żydów;
s. 24