Ściana Płaczu to największa świętość religijna i narodowa Żydów. Jest to jedyna pozostałość – 60 m zachodniego muru zewnętrznego – po Drugiej Świątyni Jerozolimskiej, zburzonej w 70 r. n.e. przez Rzymian. Pomysłodawcą wydzielenia w 1929 r. przy Ścianie Płaczu specjalnego miejsca dla kobiet był rabin z podwarszawskiego Radzymina Aaron Menachem Mendel.
Pomocnik Historyczny
Historia Żydów. Trzy tysiące lat samotności.
(90144) z dnia 07.05.2008;
Historia Żydów;
s. 63