Mierzące 142 m i liczące 200 stopni schody zostały zbudowane w Odessie na początku XIX w. Ogromna budowla kosztowała ponad 800 tys. rubli. Jednak nie rozmiary rozsławiły ją na cały świat.
W 1925 r. Siergiej Eisenstein nakręcił film „Pancernik Potiomkin”, upamiętniający dwudziestą rocznicę rewolucji 1905 r. Reżyser oparł film na autentycznym zdarzeniu, jakim był bunt załogi rosyjskiego pancernika „Kniaź Potiomkin Taurydzki” przeciw carskiemu dowództwu. Punktem kulminacyjnym obrazu uczynił zaś scenę masakry ludności cywilnej (solidaryzującej się z marynarzami) przez carskie wojsko. Ta sześciominutowa, niezwykle dramatyczna sekwencja, rozegrana na odeskich schodach, przeszła do historii kina.
Jednak takie wydarzenie nigdy nie miało miejsca, choć w tym czasie Odessa faktycznie była objęta rewolucyjną gorączką, a miasto zostało otoczone kordonem żołnierzy, którzy stopniowo przywracali porządek. Filmowa scena na odeskich schodach była wytworem fantazji Eisensteina na użytek sowieckiej propagandy. Miała utwierdzić ówczesnych obywateli ZSRR w celowości obalenia cara i przejęcia władzy przez bolszewików.