Tożsamość poza Ja

Ja poza sobą
Czy człowiek powinien wierzyć we wszystko, co myśli o sobie.
Pytanie o prawdziwą naturę człowieka jest pytaniem o to, czym jest lustro, co jest elementarnym tłem, na którym wyłania się wszystko inne.
123 RF

Pytanie o prawdziwą naturę człowieka jest pytaniem o to, czym jest lustro, co jest elementarnym tłem, na którym wyłania się wszystko inne.

Kiedy ktoś pyta o to, kim jesteś, a ty udzielasz rzeczowej, uczciwej i mniej lub bardziej szczegółowej odpowiedzi, to co właściwie robisz? Co się wtedy dzieje w twoim umyśle? Można powiedzieć, że opisujesz swoje Ja, na ile je znasz, podając najbardziej istotne fakty, które w jakiś sposób oddają istotę twojej tożsamości. „Jestem Kasia. Jestem kobietą, matką, życzliwą osobą, choć bywam czasem złośliwa. Jestem prawniczką, buddystką, wegetarianką”. Kiedy człowiek to robi, wytycza w swoim umyśle granicę.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj