Trudny czas pożegnania

Domknięcie
Czy istnieje model, według którego człowiek powinien przeżywać żałobę po rodzicu.
Nie ma jednego prawidłowego modelu przeżywania żałoby po rodzicu.
Olga Ionina/Alamy Stock Photo/BEW

Nie ma jednego prawidłowego modelu przeżywania żałoby po rodzicu.

Ten strach narasta powoli. Z początku to tylko myśli, które uciekają, zanim zdąży się je zrozumieć. Kiedy matka zapomina nieważnego słowa. Kiedy jej wzrok nieruchomieje na zbyt długą chwilę. Kiedy złości się, że obraz w telewizorze jakiś niewyraźny, choć wszystko z nim w porządku.

Później przychodzą przeczucia. Że może to nie tylko roztargnienie, zamyślenie, zmęczenie. Bo matka nie potrafi wyliczyć, ile zostało jej do pierwszego. Bo do wystygnięcia kotleta i ziemniaków narzeka, że ktoś zjadł jej zupę, a bez niej nie ma przecież obiadu.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj