Ja My Oni

Nadużycie siebie

Praca jak narkotyk

W przypadku wielu pracowników dzień pracy nie kończy się dzisiaj wraz z opuszczeniem biura. W dobie technologii są stale podłączeni do swojej pracy. W przypadku wielu pracowników dzień pracy nie kończy się dzisiaj wraz z opuszczeniem biura. W dobie technologii są stale podłączeni do swojej pracy. Getty Images
Czy praca stała się współczesnym narkotykiem, a pracoholizm – epidemią XXI w.
Relacje pomiędzy wypaleniem zawodowym a pracoholizmem są dla badaczy wciąż dość niejasne, wiadomo jednak, że rezultat końcowy jest bardzo podobny w obu przypadkach.Getty Images Relacje pomiędzy wypaleniem zawodowym a pracoholizmem są dla badaczy wciąż dość niejasne, wiadomo jednak, że rezultat końcowy jest bardzo podobny w obu przypadkach.

Kiedy w 1971 r. znany psycholog religii i psychiatra Wayne E. Oates opublikował książkę „Wyznania pracoholika: fakty na temat uzależnienia od pracy”, zapewne nie przypuszczał, że wprowadzi do języka angielskiego nowe słowo (workaholic), a równocześnie zapoczątkuje cały nurt badań poświęconych nałogowemu zajmowaniu się pracą. Oates użył bowiem tego pojęcia do opisania nadmiernej i niekontrolowanej potrzeby pracy, która jest tak silna, że zakłóca jedną lub więcej funkcji życiowych, więc jest dysfunkcyjna – utrudnia człowiekowi normalne życie.

Ja My Oni „Nałogi” (100162) z dnia 24.02.2020; Co uzależnia; s. 72
Oryginalny tytuł tekstu: "Nadużycie siebie"