Niezbędnik

Granice rozsądnej terapii

Gdy leczenie staje się daremne

Testowanie nowej metody powiększania długości ciała, 1931 r. Testowanie nowej metody powiększania długości ciała, 1931 r. AKG IMAGES / BEW
Podstawowym celem medycyny jest leczenie chorób i poprawa jakości życia pacjentów, ale nie bezrozumna walka ze śmiercią. Gdzie jest kres terapii podtrzymującej życie?
Proponowanie metod leczenia o wątpliwej skuteczności oraz takich, które mogą przedłużyć życie, ale za cenę istotnego zwiększenia bólu i cierpienia pacjenta, jest niezgodne z zasadami etyki lekarskiej.Mirosław Gryń/Polityka Proponowanie metod leczenia o wątpliwej skuteczności oraz takich, które mogą przedłużyć życie, ale za cenę istotnego zwiększenia bólu i cierpienia pacjenta, jest niezgodne z zasadami etyki lekarskiej.

Współczesne standardy etyczne oraz ufundowane na nich regulacje prawne przyznają pacjentowi prawo do samodzielnego decydowania o tym, czy chce poddać się zabiegom medycznym proponowanym przez lekarzy. Decyzja pacjenta jest dla lekarzy wiążąca – nie wolno im (poza nielicznymi wyjątkami) przystąpić do leczenia, jeśli pacjent nie wyraża na nie zgody. Praktyka ta jest podyktowana szacunkiem dla autonomii jednostki i jej prawa do sprawowania kontroli nad tym, co się dzieje z jej ciałem.