Gdzie jest idealne miasto do życia?

Polityka

W piątek 30 stycznia w Sopocie odbyło się kolejne spotkanie w ramach Salonu POLITYKI. Tym razem punktem wyjścia do dyskusji było pytanie, które od lat powraca w debatach urbanistycznych: czy istnieje „idealne miasto do życia”. O swoich doświadczeniach i badaniach w rozmowie z Janem Rojewskim opowiadali reporter Filip Springer oraz architektka Ewelina Jaskulska. Zdaniem zaproszonych gości osiągnięcie urbanistycznego ideału nie jest możliwe. Miasto, które chciałoby się do niego zbliżyć, musi nieustannie balansować między sprzecznymi potrzebami różnych grup mieszkańców oraz interesów instytucjonalnych i ekonomicznych. A projektowanie przestrzeni „wyłącznie dla pieszych” albo „wyłącznie dla rowerzystów” może być równie problematyczne jak bezrefleksyjne podporządkowanie miasta samochodom. Zamiast rewolucyjnych skoków potrzebne są raczej stopniowe zmiany i konsekwentne wdrażanie sprawdzonych rozwiązań. Ewelina Jaskulska zwróciła przy tym uwagę na często pomijany problem wykluczenia młodych dziewczyn z przestrzeni publicznej. Jak wynika z prowadzonych przez nią badań, to właśnie one w najmniejszym stopniu korzystają z ogólnodostępnych miejsc rekreacji, takich jak boiska czy place sportowe.