Pomocnik Historyczny

Sprawa żydowska

Sprawa żydowska

Pogrzeb ofiar pogromu ludności żydowskiej. Kielce, 8 lipca 1946 r. Pogrzeb ofiar pogromu ludności żydowskiej. Kielce, 8 lipca 1946 r. Jerzy Baranowski / PAP
Na społeczną sytuację Żydów w powojennej Polsce rzutowały dwa mity: rytualnego zabójstwa i żydokomuny. A politycznie – nadreprezentacja osób pochodzenia żydowskiego w strukturach nowej władzy, która zderzyła się ze stalinowskim antysemityzmem.
Grupa dzieci i instruktorów z Ha-Szomer Ha-Cair (hebr. Młody Strażnik, organizacji  młodzieżowej o charakterze lewicowym i syjonistycznym, powstałej w 1916 r. w Wiedniu), podczas pochodu pierwszomajowego na ul. Marszałka Stalina we Wrocławiu. 1948 r.PAP Grupa dzieci i instruktorów z Ha-Szomer Ha-Cair (hebr. Młody Strażnik, organizacji młodzieżowej o charakterze lewicowym i syjonistycznym, powstałej w 1916 r. w Wiedniu), podczas pochodu pierwszomajowego na ul. Marszałka Stalina we Wrocławiu. 1948 r.

Mit zabójstwa rytualnego.

W sprawozdaniu z 4 kwietnia 1945 r. referatu do spraw Pomocy Ludności Żydowskiej czytamy: „W Chełmie rozpuszczono ostatnio pogłoski, że Żydzi zabili chłopca chrześcijańskiego i krew jego wytoczyli na macę. Na żądanie działaczy antysemickich… milicja zaaresztowała kilku Żydów chełmskich”. W czerwcu tegoż roku w Rzeszowie rozeszła się wieść, że zaginęła dziewczynka. Oskarżono Żydów. Rano 12 czerwca wszystkich Żydów rzeszowskich zaprowadzono na posterunek milicji.

Reklama
Reklama