Pomocnik Historyczny

Rosyjska flotylla na Wiśle. Parowce i kanonierki

Panorama flotylli na Wiśle. Od lewej: Parowce „Bug” i „Narew”, kanonierka Nr 2, kuter, kanonierka Nr 1 i parowiec „Wisła”. Panorama flotylli na Wiśle. Od lewej: Parowce „Bug” i „Narew”, kanonierka Nr 2, kuter, kanonierka Nr 1 i parowiec „Wisła”.
W tłumieniu powstania udział brały nie tylko piesze i konne pułki carskiej armii. W tym celu stworzono również na Wiśle flotyllę, która operowała od lutego 1863 do lipca 1864 r.
Karabin kapiszonowy rosyjski, wz. 1845 r.Muzeum Wojska Polskiego Karabin kapiszonowy rosyjski, wz. 1845 r.

GWARDYJSKA ZAŁOGA OKRĘTOWA. W pierwszych miesiącach 1863 r., krótko po wybuchu powstania, namiestnik Królestwa Polskiego wielki książę Konstantin Nikołajewicz Romanow (honorowo noszący stopień generała-admirała) zaproponował utworzenie na Wiśle flotylli złożonej z uzbrojonych statków parowych i żaglowo-wiosłowych. Jako obsadę tych jednostek przewidziano jedną z kompanii tzw. gwardiejskogo fłotskogo ekipaża. Formacja ta, której nazwę można tłumaczyć jako gwardyjską załogę okrętową, została utworzona 16 lutego 1810 r. Jej zadaniem była ochrona przepraw rzecznych i mostów dla wojsk lądowych oraz zaopatrywanie armii drogami wodnymi. Uczestniczyła w tej roli m.in. na Wiśle podczas kampanii 1813 i 1831 r.

Pomysł namiestnika został zaakceptowany i krótko potem na obsadę flotylli wyznaczono stacjonującą w Sankt Petersburgu 4 kompanię ekipaża pod dowództwem kapitana-lejtnanta Konstantina Niebolsina (dowódcy jachtu cesarskiego „Koroliewa Wiktoria”).

Pomocnik Historyczny „Powstanie styczniowe” (100062) z dnia 07.01.2013; Powstanie; s. 54
Reklama