Odcienie rusyfikacji. Polak Rosjaninem
Powstanie styczniowe przyczyniło się do zmiany treści rusyfikacji: unifikację i integrację na poziomie państwa wzmocniono silną presją nacjonalistyczną i kulturową zmierzającą do wynarodowienia.
Warszawa z początku XX w. z widocznymi kopułami soboru św. Aleksandra Newskiego na Placu Saskim.
Janusz Fila/Forum

Warszawa z początku XX w. z widocznymi kopułami soboru św. Aleksandra Newskiego na Placu Saskim.

DEFINICJA POJĘCIA. Rusyfikacji przyporządkowane są dwa znaczenia. Po pierwsze – to wsparte przymusem działania polityczne, zwłaszcza w zakresie oświaty, zmierzające do narzucenia języka, kultury i świadomości narodowej rosyjskiej mieszkańcom krajów poddanych władzy carskiej Rosji (w XX w. również Rosji komunistycznej). Po drugie – to spontaniczne i dobrowolne przyjmowanie języka i kultury rosyjskiej przez osoby asymilujące się w obcym otoczeniu, zjawisko charakterystyczne dla wszystkich migrujących grup etnicznych podlegających wpływowi obcej kultury.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj