Pomocnik Historyczny

Rosyjska polityka pomnikowa. Popiersia i krzyże

Obelisk upamiętniający oficerów polskich, którzy zachowali lojalność wobec cara po wybuchu powstania listopadowego. Warszawa, Plac Saski, fotografia sprzed 1891 r. Obelisk upamiętniający oficerów polskich, którzy zachowali lojalność wobec cara po wybuchu powstania listopadowego. Warszawa, Plac Saski, fotografia sprzed 1891 r. Janusz Fila / Forum
Zwycięski zaborca upamiętnianie historycznych zdarzeń wykorzystywał do umacniania imperialnej pozycji Rosji.
Pomnik cara Aleksandra II w Częstochowie, pocztówka z XIX w.Marek Henzler/Polityka Pomnik cara Aleksandra II w Częstochowie, pocztówka z XIX w.

PIRAMIDY JAK SAMOWARY. W pierwszych latach ustanowionego na kongresie wiedeńskim Królestwa Polskiego Rosjanie pomników w nim w zasadzie nie stawiali. Car Aleksander I nie zgodził się na ustawienie jego figury w Warszawie, a namiestnik – wielki książę Konstanty – w belwederskim parku umieścił tylko prywatne popiersia matki i brata.

Zmiana nastąpiła po powstaniu listopadowym. W kraju nad Wisłą Rosjanie zaczęli budować potężne twierdze, cerkwie i pomniki upamiętniające ich największe zwycięstwa.