Pomocnik Historyczny

Nauki Ojców Kościoła

Nauki Ojców Kościoła

Św. Augustyn (354–430), św. Grzegorz I Wielki (540–604, pont. od 590), św. Hieronim(345/347–419/420) i św. Ambroży (337–397), czterej wielcy Ojcowie 
Kościoła zachodniego, zarazem doktorzy Kościoła, z atrybutami ewangelistów (orłem, wołem, aniołem i lwem); obraz Pier Francesco Sacchiego z XVI w. Św. Augustyn (354–430), św. Grzegorz I Wielki (540–604, pont. od 590), św. Hieronim(345/347–419/420) i św. Ambroży (337–397), czterej wielcy Ojcowie Kościoła zachodniego, zarazem doktorzy Kościoła, z atrybutami ewangelistów (orłem, wołem, aniołem i lwem); obraz Pier Francesco Sacchiego z XVI w. Leemage / Corbis
Ojcami Kościoła nazywa się wybitnych pisarzy i teologów chrześcijańskich żyjących i tworzących w pierwszych wiekach po Chrystusie.
Św. Ignacy z Antiochii (ok. 30–107)De Agostini/Getty Images Św. Ignacy z Antiochii (ok. 30–107)

Piśmiennictwo chrześcijańskie. Rozwój chrześcijaństwa w pierwszych wiekach po Chrystusie, konieczność docierania do różnych warstw i grup antycznego społeczeństwa nie tylko żywym słowem, lecz także za pomocą pisma, spowodował rozwój piśmiennictwa chrześcijańskiego, które współistniało obok ciągle świetnego piśmiennictwa antycznego (pogańskiego) oraz judaistycznego. Rywalizowało z nimi, polemizowało, ale z konieczności było powiązane z jednym i drugim nierozerwalnymi więzami nie tylko pod względem formy, lecz także treści.

Reklama