Pomocnik Historyczny

Nieustanna reforma

Rewolucja Marcina Lutra

Marcin Luter (1483–1546); portret Lucasa Cranacha Starszego z 1529 r. Marcin Luter (1483–1546); portret Lucasa Cranacha Starszego z 1529 r. Ann Ronan Pictures / AN
Kościoły ewangelickie, zrodzone z potrzeby naprawy Kościoła rzymskiego, tworzą wielką rodzinę wyznań protestanckich, które historycznie uformowały mieszczańską kulturę konsensu i kontraktu.
Tytułowa strona pierwszej edycji Biblii Marcina Lutra, 1534 r.BEW Tytułowa strona pierwszej edycji Biblii Marcina Lutra, 1534 r.

Nieustanna reforma. Na dzieje Kościoła chrześcijańskiego można patrzeć jako na niekończące się pasmo sporów doktrynalnych i politycznych. Przyjmując taką perspektywę, kontestowanie zastanego porządku przez Marcina Lutra i Jana Kalwina, a wcześniej chociażby Jana Husa czy Jana Wiklefa, to żadne novum. Protestancka zasada ecclesia semper reformanda est – wywodzona już od św. Augustyna – głosi potrzebę nieustannej reformy Kościoła. Trudno zaprzeczyć, że w historii wspólnoty zapoczątkowanej nauczaniem Jezusa z Nazaretu nie brakowało podobnych wysiłków.

Pomocnik Historyczny „Ziemskie dzieje Kościoła” (100101) z dnia 17.11.2015; Z dziejów chrześcijaństwa i Kościoła; s. 112
Oryginalny tytuł tekstu: "Nieustanna reforma"