Pomocnik Historyczny

Wśród wierzących inaczej

Katolicki ekumenizm

Ekumeniczne dni modlitwy w Asyżu, na które przybyli przedstawiciele 31 wyznań chrześcijańskich i 11 innych religii, 24 stycznia 2002 r. Ekumeniczne dni modlitwy w Asyżu, na które przybyli przedstawiciele 31 wyznań chrześcijańskich i 11 innych religii, 24 stycznia 2002 r. Eric Vandeville/Gamma / Getty Images
Ekumenizm wymaga uznania podmiotowości drugiej strony i rezygnacji z poczucia własnego uprzywilejowania. To wyznacza rangę zmian soborowych, ale i skalę wyzwań stojących przed Kościołem i katolikami.
Kaplica ekumeniczna na lotnisku im. Fryderyka Chopina w WarszawieLeszek Zych/Polityka Kaplica ekumeniczna na lotnisku im. Fryderyka Chopina w Warszawie

Radykalizm zmiany. Ekumenizm (z gr. oikumene – zamieszkana ziemia, dążenie do przywrócenia pierwotnej jedności pomiędzy rozlicznymi wyznaniami chrześcijańskimi) i dialog, a zwłaszcza dialog międzyreligijny, to pojęcia przez wieki obce Kościołowi rzymskokatolickiemu. Podkreślanie własnej wyższości wobec innych wyznań chrześcijańskich i wcale nieskrywana pogarda wobec innych religii to wyznaczniki tej instytucji mniej więcej od IV w. (kiedy chrześcijaństwo za sprawą cesarza Konstantyna stało się główną religią w Cesarstwie Rzymskim) aż do Soboru Watykańskiego II.

Pomocnik Historyczny „Ziemskie dzieje Kościoła” (100101) z dnia 17.11.2015; Kościół wobec świata; s. 171
Oryginalny tytuł tekstu: "Wśród wierzących inaczej"
Reklama