Pomocnik Historyczny

Euro – na dobre i złe

Historia wspólnej europejskiej waluty

Banknoty euro. W odróżnieniu od monet mają identyczny wygląd. Monety mają wspólny rewers (nominał), awersem jest strona narodowa z motywem z danego kraju. Banknoty euro. W odróżnieniu od monet mają identyczny wygląd. Monety mają wspólny rewers (nominał), awersem jest strona narodowa z motywem z danego kraju. Getty Images
Euro w założeniu to więcej niż wspólna waluta. To projekt polityczny i ekonomiczny.
Marek Sobczak/Polityka

Cel: unia gospodarcza i walutowa. O wspólnej europejskiej walucie mówił w 1929 r. w Lidze Narodów Gustav Streseman, kanclerz Niemiec, za którego rządów opanowano hiperinflację i który doczekał się Pokojowej Nagrody Nobla. Wspólną walutą posługiwali się, z umiarkowanym sukcesem, członkowie powstałej w 1865 r. Łacińskiej Unii Monetarnej (Francja, Belgia, Włochy i Szwajcaria), do których dołączyło kilka krajów europejskich i dziwnym zbiegiem okoliczności Wenezuela. Ale ojcom założycielom późniejszej Unii Europejskiej wspólna waluta nie spędzała snu z oczu.

Pomocnik Historyczny „Dzieje wspólnej Europy" (100117) z dnia 23.04.2019; Dziś; s. 127
Oryginalny tytuł tekstu: "Euro – na dobre i złe"