Pomocnik Historyczny

„Solniczki wypędzono ze stołu”

Kulinarne słabości Tadeusza Kościuszki

Uczta u Radziwiłła, obraz sarmackiego biesiadowania pędzla Aleksandra Orłowskiego z XIX w. Uczta u Radziwiłła, obraz sarmackiego biesiadowania pędzla Aleksandra Orłowskiego z XIX w. Krzysztof Wilczyński / Muzeum Narodowe w Warszawie
W jego przypadku nie jest przenośnią powiedzenie, że z niejednego pieca chleb jadł.
Słój z brzoskwiniami, obraz Jeana Chardina z XVIII w.Bridgeman/Photopower Słój z brzoskwiniami, obraz Jeana Chardina z XVIII w.

Dwa światy kulinarne. Młode lata upłynęły mu pod znakiem ścierania się dwóch różnych nurtów kulturowych, a co za tym idzie kulinarnych. W połowie XVIII w. zaczęła odchodzić w przeszłość obyczajowość sarmacka, a wraz z nią biesiady z obfitością tłustych potraw zapijanych litrami alkoholu. Z Francji i Anglii szło nowe – kuchnia podkreślająca naturalny smak produktów, promująca umiarkowanie. Nowy styl odżywiania lansował król Stanisław August Poniatowski oraz część proeuropejsko nastawionej magnaterii, a za nią szlachty.

Pomocnik Historyczny „Tadeusz Kościuszko" (100119) z dnia 24.04.2017; Konteksty; s. 102
Oryginalny tytuł tekstu: "„Solniczki wypędzono ze stołu”"
Reklama