25. Czy polska obrona w 1939 r. została dobrze przygotowana?
Członek drużyny ratowniczej PCK na tle plakatu antynazistowskiego, Warszawa, sierpień 1939 r.
Getty Images

Członek drużyny ratowniczej PCK na tle plakatu antynazistowskiego, Warszawa, sierpień 1939 r.

Kilkadziesiąt lat temu płk Marian Porwit, uczestnik wrześniowych walk i znawca związanych z nimi zagadnień, stwierdził, że rozegrana w 1939 r. kampania „nie była do wygrania, lecz (…) została przegrana nie na miarę sił zbrojnych państwa o trzydziestopięciomilionowej ludności”. Dziś nasza wiedza na temat ówczesnych wydarzeń jest niepomiernie bogatsza, ale powyższa teza nadal wydaje się aktualna.

Odpowiedź na zadane pytanie wynika z niej niemal bezpośrednio. W samodzielnej zbrojnej konfrontacji z III Rzeszą Polska nie miała szans zwycięstwa: przesądzały o tym ukształtowanie granic (strategiczne oskrzydlenie od strony Słowacji i Prus Wschodnich), liczebna, a często też jakościowa przewaga sił agresora, wreszcie możność wyboru przez tego ostatniego miejsca i terminu ataku.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj