Pomocnik Historyczny

Honoriusz

Marmurowa podobizna Honoriusza w wieku dziecięcym. Marmurowa podobizna Honoriusza w wieku dziecięcym. BE&W
(384–423 r.) cesarz od 395 r.

Według przekazu Prokopiusza z Cezarei (VI w.) cesarz Honoriusz zapłakał, gdy usłyszał, że Rzym padł, bo przestraszył się, że chodzi o jego ukochanego koguta o tym imieniu. Gdy usłyszał, że chodzi o miasto zdobyte przez Gotów, odetchnął z ulgą. Choć to anegdota wyssana z palca, nieźle charakteryzuje tego władcę, którego niemal 30-letnie panowanie było niesamodzielne, bierne i tak chaotyczne, że prowadziło do rozczłonkowania zachodniej części imperium.

Flawiusz Honoriusz był synem Teodozjusza I i jego żony Aelii Flacylli.

Pomocnik Historyczny „Cesarze Rzymu” (100195) z dnia 09.05.2022; Portrety; s. 83
Reklama
Ilustracja. Osoby czytające Politykę na różnych nośnikach.

Dołącz do nas!

Będziesz mógł czytać wszystkie teksty autorów „Polityki”.

Dołączam

Jesteś już prenumeratorem?

Zaloguj się >