Robinsonowie warszawscy

Lewobrzeżna Warszawa nie była po powstaniu bezludna. W jej gruzach dotrwała do stycznia 1945 r. niemała grupa tzw. robinsonów.

Z Ochoty do Żyrardowa. Wspomnienia Stanisława Lewaka

Fragmenty wspomnień Stanisława Lewaka, biologa, emerytowanego prof. Uniwersytetu Warszawskiego, który podczas powstania miał 14 lat

Rozkaz: zniszczyć miasto

Gehenna ludności nie skończyła się wraz z kapitulacją. W ciągu kilku dni wszystkich zmuszono do opuszczenia Warszawy. Jedni trafili do Auschwitz, innych wywieziono w głąb Rzeszy. Następnie miasto, już i tak zniszczone, zamieniono w ruiny.

Pertraktacje z Niemcami i rozmowy kapitulacyjne

Zbliżająca się ofensywa wojsk sowieckich w 1944 r. budziła w Niemcach wielki strach, dlatego także wśród Polaków szukali osoby, która u ich boku dowodziłaby antybolszewicką partyzantką.

Żołnierze Armii Ludowej w Powstaniu Warszawskim

Akces komunistów do powstania odbywał się z konieczności i wyrachowania, pod wielką presją euforii mieszkańców zrywających się do walki z Niemcami, a trochę z wyboru – dotyczył on przede wszystkim szeregowych i oficerów AL, którym nie można odmówić pobudek patriotycznych.

Jak operacja Bagration wpłynęła na losy Powstania Warszawskiego

Zacięte zmagania niemiecko-sowieckie wokół Warszawy latem 1944 r. w polskiej zbiorowej pamięci nie istnieją. Jednak faktycznie powstanie miało niewielki wpływ na to, co działo się na regularnym froncie.

Komuniści w podziemiu

Podziemie komunistyczne było zrazu nieliczącą się konkurencją wobec struktur Polskiego Państwa Podziemnego, ale realizowało projekt polityczny, który – z mocy konstelacji międzynarodowej – ostatecznie zwyciężył.

Cichociemni

Nazwano ich cichociemnymi. Byli szczególnym łącznikiem między polskim rządem i wojskiem na uchodźstwie a państwem podziemnym w okupowanym kraju.