Kraj

Zastraszeni, uciśnieni, smutni

Polityka
Każdy niemal dzień dostarcza dowodów na to, jak trudnego zadania podjęli się wszyscy ci, którzy trafili na rozmaite eksponowane stanowiska z rekomendacji lub za pozwoleniem PiS.

I nie chodzi o to, że w znacznej liczbie przypadków muszą wykonywać pracę, o której nie mają zielonego pojęcia, w końcu dobieranie kadr pod kątem niekompetencji nie jest zjawiskiem nowym i mają w tym zasługi praktycznie wszystkie dotychczas rządzące partie. Rzecz raczej w tym, że ci ludzie, mając nadzieję na przyjemną, dobrze płatną i satysfakcjonującą pracę, stali się ofiarami własnego sukcesu.

Nie sposób przecież nie współczuć pani prezes Polskiego Radia Barbarze Stanisławczyk, która od rana do nocy musi znosić ataki związku zawodowego radiowców, próbującego bronić zwalnianych i degradowanych pracowników.

Polityka 50.2016 (3089) z dnia 06.12.2016; Felietony; s. 115

Czytaj także

Kultura

Butelki z benzyną w formacie JPG, czyli sztuka protestu

Od kilkunastu lat chodzę na demonstracje dopominające się o prawa kobiet czy mniejszości. Grzecznie już było – mówi grafik Jarek Kubicki, twórca plakatów, które stały się wizualnymi symbolami obecnego protestu.

Jakub Knera
28.10.2020