Polski starczy dla wszystkich
Polskie patriotyzmy. Kto chce nas pokonać, najpierw nas podzieli. Przecież zmieścimy się tu wszyscy
JULIUSZ ĆWIELUCH: – Czy tragedia krakowska nas podzieli, czy wzmocni?
MARCIN NAPIÓRKOWSKI: – Niektórzy z nas są tak opętani plemienną logiką, że nie są w stanie dostrzec niczego poza podziałami. A wspólnota podzielona murami nieufności nie jest w stanie wspólnie przepracowywać traum. Odpowiedź na pana pytanie zależy więc od naszych wyborów.
Mam wrażenie, że państwo nie zawsze potrafi „w patriotyzm” i wtedy zabierają się do tego polityczni macherzy.
Pustka symboliczna, której nie potrafi zagospodarować państwo, będzie systematycznie przejmowana przez ruchy skrajne. Ma tu zastosowanie model lejka ideologicznego: zwykli ludzie są przez polaryzację wpychani w lejek i prowadzeni w kierunku konkurencji na ofiary i krzywdy. Dotyczy to teraźniejszości: „Obecna władza: ostatnia nadzieja demokracji czy krwawa dyktatura?”, ale też przeszłości: „Żołnierze wyklęci: bandyci czy herosi?”. Zero światłocienia, zero wielogłosowości, nic pośrodku. Kto raz wpadł do lejka, ten nie ma jak się z niego wygrzebać, bo są środowiska, którym zależy, żeby wszystko było na ostrzu noża i na dodatek podlane sosem nienawiści i zawinięte w grubą warstwę dezinformacji – najgroźniejszej obecnie społecznej trucizny.
Pan pewnie nawet nie potrafi odpalić racy, to co pan wie o patriotyzmie?
W życiu nie jeździłem również na łyżwach. Ale fakt, że inni jeżdżą na łyżwach, nie napawa mnie przerażeniem. Mało tego, nie jestem również za tym, żeby zamykać lodowiska. Manifestacja z racami jest dziś częścią patriotycznego pejzażu Polski. Nie odpalam, ale szanuję. Tym bardziej że widzę w tym szczere przywiązanie do ojczyzny. Bardziej od rac martwi mnie coś innego.
Orzeł z czekolady?