Narodowa duchologia
Polska narodowa prawica od dziesięciu lat jest w natarciu. Trzy lata temu zdobyła cytadelę władzy. Ale ma kłopot sama ze sobą. Wręcz się nie lubi.

Takie wnioski można wyciągnąć z lektury dwóch głośnych na prawicy książek: „Kinderszenen” Jarosława Marka Rymkiewicza oraz „Eseju o duszy polskiej” Ryszarda Legutki. Można je traktować jako wyostrzone, radykalne manifesty polskiego konserwatyzmu. Dwa lata temu Rymkiewicz podsuwał rewolucjonistom IV Rzeczpospolitej brutalną filozofię dziejów: krew jest nawozem historii. Gdyby w 1794 r. – pisał w „Wieszaniu” – lud Warszawy powiesił Stanisława Augusta, to ten dziki i wspaniały widok królewskiego trupa ukonstytuowałby nowoczesny naród polski.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną