Eta Carinae - niezwykła gwiazda Mlecznej Drogi

Czekając na supernową
Jedna z największych gwiazd Drogi Mlecznej na naszych oczach przeżywa przedśmiertne konwulsje. Wybuchnie jako supernowa. A może już wybuchła?
Materia wyrzucona przez eta Carinae w 1843 r. rozbiega się z szybkością 700 km/s, formując obłok o kształcie klepsydry.
Nathan Smith, Morse/NASA

Materia wyrzucona przez eta Carinae w 1843 r. rozbiega się z szybkością 700 km/s, formując obłok o kształcie klepsydry.

W listopadzie 1676 r. 20-letni wtedy Edmund Halley wypłynął z Anglii w trzymiesięczną podróż, której celem była Wyspa Świętej Heleny, znana dziś jako miejsce uwięzienia i śmierci Napoleona Bonaparte. Miał na niej uruchomić obserwatorium astronomiczne i opracować pierwszy katalog gwiazd nieba południowego. Mimo młodego wieku cieszył się zaufaniem kręgów polityczno-biznesowych: wyprawie patronował Karol II – władca Anglii, Szkocji i Irlandii, a jej koszty pokryła Kompania Wschodnioindyjska.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj