Genialni naukowcy też błądzą

Choroba noblistów
Otrzymanie Nobla to dla naukowca wielki prestiż oraz duża gratyfikacja finansowa. Ale również niebezpieczeństwo zapadnięcia na niezwykłe i rzadkie schorzenie.
Noblista Linus Pauling z modelem cząsteczki witaminy C, na której punkcie popadł w obsesję.
Roger Ressmeyer/Corbis

Noblista Linus Pauling z modelem cząsteczki witaminy C, na której punkcie popadł w obsesję.

Jako jeden z pierwszych tzw. chorobę noblowską opisał prof. David Gorski, amerykański chirurg specjalizujący się w operacjach nowotworów piersi i wykładowca w Wayne State University School of Medicine. A także znany i ceniony bloger (Respectful Insolence), demaskujący różne pseudonaukowe teorie. Gorski pełni oprócz tego funkcję redaktora innego znanego bloga Science-Based Medicine, gdzie specjaliści publikują teksty związane z medycyną, często dotyczące różnych tzw. alternatywnych terapii i specyfików.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną