Orły Artemidy
Artemis II: najdalej od Ziemi w historii. Czy po 50 latach jesteśmy gotowi wrócić na Księżyc?
Nadano jej nazwę Artemis (po polsku Artemida), czyli imię greckiej bogini i siostry bliźniaczki Apolla, żeby nawiązać do słynnego programu księżycowego z lat 60. i 70. XX w. Ostatni raz Amerykanie stanęli na Srebrnym Globie w grudniu 1972 r. w ramach wyprawy Apollo 17, choć w planach były jeszcze trzy (o numerach 18–20). Jednak kolejne lądowania na Księżycu przestały ekscytować opinię publiczną, a Stany Zjednoczone potrzebowały pieniędzy na wojnę w Wietnamie. Dlatego w 1972 r. program Apollo zakończono.
Do tematu załogowej eksploracji Księżyca powrócono z okazji 20. rocznicy pamiętnego lądowania Apollo 11. Ówczesny prezydent George Bush ogłosił plan ponownego wysłania astronautów na Srebrny Glob, a następnie na Marsa, ale niewiele się w tej sprawie wydarzyło, Dopiero 15 lat później syn Busha George W., który też został prezydentem USA, ponownie wskazał Księżyc jako główny cel amerykańskiego programu kosmicznego – ludzie mieli na nim wylądować nie później niż w 2020 r.
Następni przywódcy USA nie wyrzucili tego pomysłu do kosza, dzięki czemu 16 listopada 2022 r. wystartowała Space Launch System (SLS), najpotężniejsza rakieta od czasów programu Apollo, realizując pierwszą misję programu Artemis. Jej główny 65-metrowy moduł napędzały cztery silniki zasilane 2,76 mln litrów ciekłego wodoru i tlenu, a wspomagały dwie boczne rakiety na paliwo stałe (projekt przejęty z promów kosmicznych). W górnej części SLS znajdował się pojazd Orion, który 11 grudnia 2022 r. powrócił na Ziemię z lotu w pobliżu Księżyca. W czasie całej misji Artemis I na jego pokładzie przebywały tylko trzy manekiny wyposażone w tysiące czujników.
Teraz (Artemis II) będzie inaczej, gdyż Orion zabierze na pokład czworo astronautów. Będą to Amerykanie Reid Wiseman, Victor Glover i Christina Koch oraz Kanadyjczyk Jeremy Hansen.