Osoby czytające wydania polityki

Wiarygodność w czasach niepewności

Wypróbuj za 11,90 zł!

Subskrybuj
Świat

Wenecja wśród kaktusów

Złotem skuszeni

materiały prasowe
Meksykańską wioskę Chipilo założyli w XIX w. włoscy osadnicy, którzy uwierzyli w opowieści o eldorado. Ich potomkowie wciąż posługują się starym dialektem, którego nikt inny nie rozumie.

Hugo Colombo, jak przystało na śpiewaka operowego, mówi donośnym, wymodulowanym głosem. Słowa wypowiada z typowo włoską, wznosząco-opadającą intonacją. W ogródku restauracyjnym w centrum Chipilo właśnie zamówił rum, nie wstając nawet z krzesła, zamawia też od razu kawę w pizzerii naprzeciwko. W tej scence nie ma niczego niezwykłego. Dziwem jest natomiast samo Chipilo: leży bowiem 15 km od miasta Puebla, w samym sercu Meksyku.

Hugo mówi w chipileno. Nie jest to język włoski ani wenecki, tylko jeden z wariantów tego ostatniego, oddalony od źródeł w czasie i przestrzeni. Miejscowi z dumą opowiadają, że amerykańska badaczka Carolyn MacKay ułożyła czterojęzyczny słownik meksykańsko-wenecko-włosko-chipileno, przydatny tylko dla nich – 3,5 tysiąca mieszkańców Chipilo.

Powrót do źródeł

Język wenecki pojawił się w Meksyku w 1882 r. wraz z grupą imigrantów przybyłych z Segusino, miejscowości leżącej koło Wenecji. Były to czasy Giuseppe Garibaldiego i romantycznych dążeń do zjednoczenia narodu włoskiego. Gdy ci wieśniacy opuszczali swoje domy, każda gmina i każda dolina zachowywała jeszcze odrębność językową, zaznaczoną wówczas dużo wyraźniej niż we współczesnych Włoszech. To właśnie stanowi o wartości chipileno: ten wenecki dialekt przetrwał w Meksyku do naszych czasów w nienaruszonym stanie, z zachowaniem wszelkich niuansów. – To najczystsza forma tego języka, bo nieskażona przez zunifikowany język włoski – zapewnia Hugo.

Pełna wersja artykułu dostępna w 48 numerze "Forum".

Oferta na pierwszy rok:

4 zł/tydzień

SUBSKRYBUJ
Reklama

Warte przeczytania

Czytaj także

null
Kraj

Pięć dziwactw polskiej polityki. To dlatego czeka nas zapewne dreszczowiec dekady

Nasza krajowa polityka, choć wydaje się na co dzień zwyczajna i banalna, ma jednak swoje wyraziste cechy, może i dziwactwa – w skali europejskiej i nie tylko. Te znaki szczególnie mocno się ujawniają i będą wpływać na kluczowe wydarzenia, także na wybory 9 czerwca i prezydenckie. Oto kilka z takich osobliwości.

Mariusz Janicki
16.05.2024
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną