Oferta na pierwszy rok:

4 zł/tydzień

SUBSKRYBUJ
Osoby czytające wydania polityki

Wiarygodność w czasach niepewności

Wypróbuj za 24,99 zł!

Subskrybuj
Świat

Za duży, żeby upaść?

Agrokor to największa chorwacka prywatna firma Agrokor to największa chorwacka prywatna firma Petr Hubík / Wikipedia

Chorwacja boryka się z bankrutującym gigantem.

Kiedy Agrokor ma katar, Chorwacja ma grypę. Ta wyświechtana fraza tu akurat pasuje jak ulał: koncern Agrokor to największa chorwacka prywatna firma, największa sieć dystrybucji na Bałkanach, 60 tys. pracowników, 13 proc. chorwackiego PKB. Teraz stoi nad krawędzią, trwają nerwowe rozmowy rządowe z wierzycielami, którym gigant winien jest według przecieków 6 mld euro. I przestał płacić. Parlament przyjął pospiesznie ustawę o ratowaniu firm w tarapatach, zwaną już lex Agrokor, ale sytuacja nadal jest podbramkowa. Największymi kredytodawcami giganta są dwa rosyjskie banki: Sbierbank i VTB, które – jak głosi wieść – najłatwiej dawały pieniądze, kiedy innym zapaliło się światło ostrzegawcze. Ten pierwszy pożyczył 950 mln euro i może dyktować warunki.

Agrokor, przez lata bałkański symbol sukcesu, to Ivica Todorić, nazywany tu powszechnie Gazdą, Szefem. Zaczynał od niczego, jeszcze za Jugosławii hodował kwiaty. Po 1991 r. uczestniczył w głównych prywatyzacjach: kupował ziemię, zakłady rolno-spożywcze, hurtownie, sieci sklepów, a później już wszystko. Przejmował państwowe monopole i zamieniał je w kapitalistyczne. Jakoś zawsze wszystko uchodziło mu na sucho. Ma zamek pod Zagrzebiem i trójkę dzieci współrządzących firmą. Ale chyba przeinwestował, może potknął się na przejęciu słoweńskiej sieci Mercator i zderzeniu z niemieckimi dyskontami. Zawsze lubił media, posiada zresztą sieć dystrybucji prasy, ostatnio go w niej dużo mniej. Za to o nim coraz więcej.

Polityka 16.2017 (3107) z dnia 18.04.2017; Ludzie i wydarzenia. Świat; s. 10
Reklama