Muzyka poważna 1996
3 listopada 2009

Olga Pasiecznik

Nagroda za wspaniały głos, wszechstronność talent i osobowość sceniczną.

Sopranistka, urodzona na Ukrainie, gdzie studiowała pedagogikę muzyczną. Studia wokalne odbyła w Kijowskim Konserwatorium u prof. Eugenii Miroszczenko, zaś studia podyplomowe u prof. Aliny Bolechowskiej w Warszawie. Od 1992 jest solistką Warszawskiej Opery Kameralnej, z którą występowała m.in. na Dresdner Musik Festspiele i Festiwalu Mozartowskim w Madrycie.

Ma na swoim koncie szereg liczących się ról m.in. w operach Monteverdiego (tytułowa rola w Koronacji Poppei), Purcella (Dydona w Dydonie i Eneaszu) i Mozarta (m.in. znakomita kreacja Zuzanny w Weselu Figara). Powierzono jej również rolę Ligii w operze Bernadetty Matuszczak Quo vadis. Ostatnio Tatiana w Eugeniuszu Onieginie Czajkowskiego w Warszawskiej  Operze Kameralnej i jednocześnie Melizanda w Pellasie i Melizandzie Debussy’ego  w Operze Narodowej.  Role te przyniosły jej olbrzymie uznanie krytyki i publiczności stawiając ją w rzędzie najwybitniejszych śpiewających sopranem wokalistek w Polsce.

Wykonuje bardzo rozległy repertuar - od pieśni angielskiego i hiszpańskiego renesansu poprzez muzykę baroku i klasycyzmu aż do współczesności (Szymanowski, Jolivet, Regamey, Lutosławski, Debussy czy Ravel). Znakomicie interpretuje muzykę rosyjską i ukraińską. Występuje w repertuarze kameralnym oraz licznych koncertach oratoryjnych i symfonicznych niemal we wszystkich krajach Europy. Uczestniczyła w wielu prestiżowych międzynarodowych festiwalach muzycznych, m.in. w Brugii (Belgia), Darocca (Zaragoza, Hiszpania), Herne (Niemcy), a także na Wratislavia Cantans (Polska) i La Chaise-Dieu (Francja).

W grudniu 1998 odniosła wielki sukces w paryskim Théâtre des Champs-Elysées jako Pamina w Czarodziejskim flecie Mozarta. Niejednokrotnie śpiewała z Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Narodowej, Orkiestrą Opery Narodowej w Kijowie, Sinfonią Varsovią, WOSPRem, pod batutą m.in. K. Korda, A. Wita, J.P. Loré. Ceniona jest przez artystów specjalizujących się w muzyce dawnej  współpracowała m.in. z J.C. Malgoirem, W. Kłosiewiczem, M. Toporowskim, zespołami La Grande Ecurie et La Chambre du Roy, Concerto Polacco, Il Tempo, Les Enemies Confus, Trio Bortniańskiego. W repertuarze śpiewaczki oprócz muzyki barokowej i klasycznej specjalne miejsce zajmuje romantyczna i impresjonistyczna pieśń oraz muzyka współczesna. Niejednokrotnie była pierwszą wykonawczynią utworów wielu współczesnych kompozytorów.

We wrześniu 1994 zdobyła II nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Wokalnym w s'Hartogenbosch (Holandia) w kategorii oratoryjno-kantatowej. Do udziału w tym konkursie została wybrana spośród 800 śpiewaków. Jako laureatka tego konkursu występowała z Het Brabants Orkest w Eindhoven i Bach Residentie Orkest w Hadze.

W 1999r. zdobyła II nagrodę na Mirjam Hellin International Singing Competition w Helsinkach. A w 2000r. na Międzynarodowym Konkursie Wokalnym Królowej Elżbiety w Brukseli otrzymała nagrodę specjalną w kategorii muzyki oratoryjnej oraz nagrodę publiczości.

W 1995 roku Olga Pasiecznik nagrała płytę z Concerto Polacco poświęconą muzyce polskiego baroku, a rok później ukazało się jej pierwsze solowe nagranie z muzyką Frescobaldiego i Monteverdiego. W roku 1997 nagrała dla firmy Musicon Pieśni kurpiowskie K. Szymanowskiego. Płyta ta została wyróżniona nagrodą polskiego przemysłu fonograficznego  Fryderyk 1997 za najlepsze solowe nagranie.


Płyty:

Św. Kazimierz, Król Polski - Olga Pasiecznik, Jacek Laszczkowski, Anna Mikołajczyk , Acte Prealable
Vanitas Vanitatum  - muzyka Kaspara Feorstera z zespołem Il Tempo (CD Accord)
Yuri Laniuk - Chant pour un Equinoxe - Olga Pasiecznik, Jerzy Artysz, Yuri Laniuk, 1999 (CD Accord)
Muzyka Polskiego Baroku - 1995 z Concerto Polacco (Musicon)
Monteverdi, Frescobaldi 1996 (Musicon)
Karol Szymanowski - Pieśni kurpiowskie  1997 (Musicon)
Witold Lutosławski – Chantefleurs et Chantefables z NOSPR pod dyr. A. Wita 1999 (Naxos)


Polityka on Facebook

 

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną