Dmowski i Piłsudski – dwaj wielcy antagoniści – umieli się porozumieć w najważniejszym momencie

„Mieć na widoku interesy całego narodu”
Obydwaj politycy, a jeszcze bardziej ich zwolennicy, nie szczędzili sobie najostrzejszej krytyki, zarzucając nawzajem brak odpowiedzialności i wręcz staczanie się na drogę zdrady narodowej
Roman Dmowski podczas przeglądu wojsk 1 dywizji Armii Hallera. 22 czerwca 1918 r.
Biblioteka Narodowa w Warszawie

Roman Dmowski podczas przeglądu wojsk 1 dywizji Armii Hallera. 22 czerwca 1918 r.

Roman Dmowski i Józef Piłsudski byli autorami dwóch wielkich planów walki o własne państwo. Obaj przez ćwierć wieku kierowali codzienną aktywnością swoich obozów i bez reszty poświęcali się rozgrywce z zaborcami, kiedy historia przyśpieszała, zmuszając do podejmowania ryzykownych decyzji. Obaj, kiedy trzeba, szli pod prąd oczekiwań większości społeczeństwa, dopiero z czasem pozyskując je dla swoich dalekowzrocznych planów.

Przyczyny antagonizmu Dmowskiego i Piłsudskiego

Przez prawie ćwierć wieku, aż do wiosny 1917 r.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną