Nosferatu i Caligari
Retro-rojenia chorej psychiki.

Filmy nieme na DVD pojawiają się bardzo rzadko, a szkoda, bo to niesłychanie inspirujący rozdział historii kina. Tym bardziej warto zwrócić uwagę na serię „Dark Collection” (ukaże się w sumie 9 kultowych horrorów), która niejako mimochodem przypomina dwa głośne osiągnięcia niemieckiego ekspresjonizmu: „Nosferatu – symfonię grozy” Friedricha Wilhelma Murnaua (1922 r.) i „Gabinet doktora Caligari” Roberta Wiene (1919 r.).

Oba filmy należą do ścisłego kanonu X Muzy i stanowią charakterystyczny przykład perfekcyjnego wykorzystania motywu dwoistości ludzkiej natury. Bohaterowie, powodowani tajemniczymi siłami, popełniają czyny, za które nie czują się odpowiedzialni. Caligari to jednocześnie uczony i szarlatan, mag i szaleniec, który steruje somnambulikiem Cezarem, nakazując mu dokonywanie zbrodniczych czynów. Nosferatu to wampir we władzy wrogich mocy, który cierpi, kocha i zabija.

Intensywna, fantasmagoryczna atmosfera odzwierciedla w tych filmach rojenia chorej psychiki. A tragizm i grozę wyborów filmowych postaci podkreśla ciemna, pełna krętych schodów i niekończących się korytarzy symboliczna scenografia.

  

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj