Archiwum Polityki

Muszę zrobić film jesienią

Rozmowa z Woodym Allenem o niezależności, melancholii i seksie

Reżyser Val Waxman – bohater komedii „Koniec z Hollywood” (film ten wkrótce wejdzie na ekrany) – twierdzi, że przestał widzieć. Mimo to próbuje nakręcić film. Udaje niewidomego ze strachu, ponieważ zwątpił w siebie? Czy też jest tak wybitnym artystą, że próbuje reżyserować pomimo swojej ślepoty?

On traci wzrok naprawdę. Na tym polega komizm sytuacji: okazuje się, że można zrobić film, będąc całkowicie niewidomym. To oczywiście metafora. Każda forma artystycznej aktywności, obojętnie: reżyserowanie czy co innego – rodzi się w sercu.

Polityka 44.2002 (2374) z dnia 02.11.2002; Kultura; s. 58
Reklama
Ilustracja. Osoby czytające Politykę na różnych nośnikach.

Dołącz do nas!

Będziesz mógł czytać wszystkie teksty autorów „Polityki”.

Subskrybuję

Jesteś już prenumeratorem?

Zaloguj się >