Archiwum Polityki

Zakup kontrolowany

W Gdańsku napięcie rośnie. Miejscowy Koncern Energetyczny Energa chce kupić Stocznię Gdańską. Jaki ma związek energia elektryczna ze statkami? Oczywiście polityczny.

Kiedy rada nadzorcza Koncernu Energetycznego dowiedziała się o projekcie kupna Stoczni Gdańskiej, któryś z członków zapytał: Dlaczego Energa, a nie Lotos? Choć rada wywodzi się jeszcze z III RP i dominują w niej działacze SLD, wszyscy zdają sobie sprawę z reguł gry: chodzi o realizację zobowiązań wyborczych. Ktoś musi dać na to pieniądze. Padło na Energę, choć mogło przecież paść na inną bogatą państwową firmę, jak choćby Grupa Lotos.

Lech Kaczyński w czasie kampanii prezydenckiej w słynnej sali BHP złożył deklarację, że „trzydziestoośmiomilionowy naród stać na to, by pamiętać o Stoczni Gdańskiej”. Obiecał stoczniowcom realizację ich postulatów. Najważniejszy zaś dotyczy wydzielenia Stoczni Gdańskiej z Grupy Stoczni Gdynia. Trójmiejskie stocznie są w marnej kondycji ekonomicznej i wzajemnie oskarżają się o piętrzenie kłopotów. Wśród związkowców Solidarności – a to oni faktycznie rządzą obu zakładami – panuje przekonanie, że rozwód postawi je na nogi i pozwoli szczęśliwie ułożyć własne losy. Śpieszą się, bo w światowej branży stoczniowej jest niezła koniunktura. Różnią się przy tym pomysłami, jak na niej skorzystać: ci z Gdyni chcą szukać inwestora strategicznego i liczą na dokończenie prywatyzacji. Ci z Gdańska marzą raczej o dożywotnim statusie firmy państwowej. Skromniejszym, ale pewniejszym. Prezydent Kaczyński gotów jest oba marzenia spełnić.

Do tego potrzebne są jednak pieniądze – na początek 100 mln zł. Formalnie po to, by odkupić Stocznię Gdańską od Grupy Stoczni Gdynia – spółki akcyjnej o państwowo-prywatnym kapitale. Na tym jednak nie koniec, bo nowy właściciel musi zapewnić produkcję statków, a to wymaga kolejnych milionów.

Polityka 13.2006 (2548) z dnia 01.04.2006; Gospodarka; s. 46
Reklama