Archiwum Polityki

Bój przedostatni

- Nigdy i na żaden temat nie będę rozmawiał z ludźmi, którzy mnie kiedyś pakowali do więzienia - wciąż powtarza prezydent Vaclav Havel i nie zaprasza na Hradczany komunistów, a ściślej - członków Komunistycznej Partii Czech i Moraw. Jeszcze do niedawna takie postępowanie i towarzysząca mu absolutna izolacja komunistów na forum parlamentu miała szerokie zrozumienie i akceptację. Dziś już mniej.

Czechosłowacja była przed wojną (obok ZSRR) jedynym krajem europejskim, gdzie partia komunistyczna (założona w 1921 r.) mogła działać legalnie. Jeszcze w 1989 r. należało do niej 1,7 mln osób, czyli co dziewiąty obywatel. Po "aksamitnej rewolucji" i rozpadzie wspólnego ze Słowakami państwa, KPCz przekształciła się w Komunistyczną Partię Czech i Moraw. Urządzanie plenerowych wieców pierwszomajowych stało się trudne (brak zgody z uwagi na okres lęgu ptaków), centralę partii nowe władze przeniosły na ulicę Więźniów Politycznych i dodały na sąsiadów partię Romów, zaś wyrzuconą z mauzoleum urnę z prochami Gottwalda wobec braku zainteresowania rodziny przewodniczący komunistów przechowywał w barku.

Polityka 19.1999 (2192) z dnia 08.05.1999; Świat; s. 40
Reklama