Archiwum Polityki

Zagrać, nagrać, sprzedać

10 lutego 1942 r. Glenn Miller, kompozytor i puzonista, został uhonorowany przez koncern RCA nagrodą Złotej Płyty za przebój „Chattanooga Choo Choo” z filmu „Serenada w Dolinie Słońca”. Werdykt obwieszczał, że nagrodę przyznano za sprzedaż miliona płyt. W dzisiejszych czasach Złote Płyty otrzymuje liczne grono wykonawców w wielu krajach świata, ale kryteria przyznawania tej nagrody są wszędzie podobne: wygrywają ci, których się najchętniej kupuje i nie zawsze ci, którzy są rzeczywiście najwybitniejsi.

Kiedy Glenn Miller podczas audycji radiowej odbierał pozłacaną (bo nie dosłownie złotą) płytę z rąk szefów RCA, w Europie trwała wojna, jednak w Ameryce młody i prężny przemysł rozrywkowy nie zwalniał tempa. W Hollywood produkowano nie tylko propagandowe filmy wojenne Franka Capry, ale i komedie. W branży muzycznej pierwsze przyczółki popularności zdobywał lekki, swingujący jazz i muzyka taneczna. Orkiestra Glenna Millera należała do najsłynniejszych, on sam uchodził zaś za niekwestionowanego idola.

Polityka 4.2002 (2334) z dnia 26.01.2002; Kultura; s. 50