Archiwum Polityki

Chaos

Debiut reżyserski 35-letniego Xawerego Żuławskiego „Chaos” silnie wpisuje się w nurt młodego, gniewnego polskiego kina, starającego się dać wyraz ciśnieniu, jakie kapitalistyczna rzeczywistość wywiera na psychikę młodych ludzi. Liczy się tu spontaniczny krzyk oraz upojenie możliwością wyrażenia niezgody na fałsz, bunt wobec systemu, który zmusza młodych do szukania wyjścia w narkotykach, alterglobalistycznych manifestacjach i anarchistycznych bojówkach. Dla Żuławskiego kluczowa jest kwestia wychowania, złego dzieciństwa, toksycznych rodziców, którzy swoim egoizmem łamią charaktery dzieci i sami spychają je na drogę frustracji, permanentnej negacji autorytetów i beznadziejnych marzeń o niewinnej miłości, która zawsze kończy się tragicznie.

Polityka 37.2006 (2571) z dnia 16.09.2006; Kultura; s. 64