Archiwum Polityki

Spóźniona iluminacja

Życie trwa krótko, sztuka długo, mówi starożytna maksyma. Gdy popatrzymy na to, co dzieje się wokół Iwaszkiewicza w dwadzieścia lat po jego śmierci, wydaje się, że jest akurat odwrotnie.

Twórczość Iwaszkiewicza – owszem, interesuje badaczy, trudno jednak mówić o jej rzeczywistym funkcjonowaniu. Wciąż jeszcze nie wyklarował się kanon tego, co uznane może być za najważniejsze w wyjątkowo bogatej spuściźnie po nim, ale raczej się nad tym nie dyskutuje. Za to życie poety, widziane z pewnego oddalenia, okazuje się niesłychanie bogate i fascynujące: wciąż publikowane są nowe dokumenty, nowe interpretacje i opracowania. Na dodatek zainteresowanie wydobyło inne elementy biografii, nie te, które wydawały się godne wyświetlenia tuż po śmierci pisarza.

Polityka 10.2000 (2235) z dnia 04.03.2000; Kultura; s. 56