Archiwum Polityki

Gustaw Holoubek, pan Wiecheć i ja

Jestem jak najwyższego mniemania o autobiograficznej prozie Gustawa Holoubka („Wspomnienia z niepamięci” wydawnictwo Muza). Na szacunek zasługuje już sama strategia pisarskiego wyboru. Wielki aktor mógłby w końcu – jak wiadomo jest to zjawisko w branży powszechne – z wielkim powodzeniem dać książkowe świadectwo swego artystycznego żywota, niechybnie byłaby to rzecz skrząca się humorem, anegdotami i rozlicznymi gawędziarskimi i literackimi atrakcjami.

Polityka 4.2000 (2229) z dnia 22.01.2000; Pilch; s. 83