Archiwum Polityki

Lokal dla anioła

Po kolejnej magistrackiej awanturze o Teatr Muzyki i Poezji Ewy Demarczyk krakowski radny Andrzej Wysocki wpadł na pomysł, by kłopotliwą scenę przemianować na Teatr Marilyn Monroe. – Obie artystki były kiedyś sławne, zasłużone i obie dawno przestały występować – stwierdził.

Kiedyś o Ewie Demarczyk mówiło się „Czarny Anioł polskiej piosenki” albo „skarb narodowy”. I rzeczywiście, żadna inna śpiewająca artystka nie zaskarbiła sobie w Polsce tyle narodowego uwielbienia. Z początkiem lat 60. kojarzony najpierw wyłącznie z Piwnicą pod Baranami, a potem już z paryską Olimpią (1964) i Carnegie Hall (1966) – Czarny Anioł oraz jego „Grande Valse Brillante” stały się nieoczekiwanie najlepszym polskim towarem eksportowym.

Polityka 11.2000 (2236) z dnia 11.03.2000; Kultura; s. 56
Reklama
Ilustracja. Osoby czytające Politykę na różnych nośnikach.

Dołącz do nas!

Będziesz mógł czytać wszystkie teksty autorów „Polityki”.

Dołączam

Jesteś już prenumeratorem?

Zaloguj się >