Archiwum Polityki

Poezja niestałych atomów

Szkło otacza nas zewsząd, nie poddając się w wojnie z plastikiem. Przez całe wieki było drogie, niedostępne, otoczone aurą tajemniczości. Francuscy krytycy i historycy sztuki nazwali je poetyckim tworzywem.

Z punktu widzenia fizyki szkło jest substancją zbliżoną zarazem do cieczy i do ciała stałego. Oznacza to, że nie ma w pełni ukształtowanych wiązań atomowych. Znajomy inżynier tłumaczy, że szkło po prostu przypomina lód. Różnica leży jedynie w temperaturze topnienia, tym jedynym tysiącu stopni. Konsekwencją budowy fizycznej szkła, tak jak i lodu, jest przejrzystość, a także kruchość. Na niestabilne wiązania atomowe szkła oddziałują również: ciśnienie, temperatura, wilgoć.

Polityka 33.1999 (2206) z dnia 14.08.1999; Społeczeństwo; s. 72