Archiwum Polityki

Tuchaczewski kontra Piłsudski

Gdy Michaił Nikołajewicz Tuchaczewski obejmował dowództwo Frontu Zachodniego, miał 27 lat i sławę pogromcy admirała Kołczaka i generała Denikina. W czasie wojny światowej był oficerem carskiej armii. Ranny dostał się do niewoli niemieckiej, z której uciekł. Rewolucja rosyjska wyniosła go na szczyty hierarchii wojskowej. Był genialnym dyletantem, a właśnie tacy często przechodzą do historii.

Front Zachodni, utworzony w lutym 1920 r., liczył w kwietniu już 20 dywizji i 5 brygad i bliski był osiągnięcia gotowości do ofensywy na wielką skalę przeciwko Polsce. W zatwierdzonym przez naczelne dowództwo Armii Czerwonej 10 marca 1920 r. planie wojny z Polską odegrać miał kluczową rolę.

Szwy narodowe

Wywiad polski zbyt późno zorientował się, że w rejonie Witebsk–Tołoczyn–Orsza koncentrują się znaczne siły Armii Czerwonej.

Polityka 17.2000 (2242) z dnia 22.04.2000; Historia; s. 84