Archiwum Polityki

Żyrólik w kominie

J.R.R. Tolkien, Pan Błysk, przeł. Paulina Braiter, Prószyński i S-ka, Warszawa 2008, s. 104, Virginia Woolf, Niebieska zasłona, przeł. Magda Heydelil, Znak, Kraków 2008, s. 32

Pan Błysk nosił niezwykle wysokie cylindry, hodował Żyrólika (żyrafo-królik) i zwykł prowadzić sam ze sobą pasjonujące konwersacje. Kto zaprojektował tak ekscentrycznego bohatera? J.R.R. Tolkien ma się rozumieć. Podobnie jak Toni Morrison, Leszek Kołakowski czy Neil Gaiman – choć znany jest głównie z książek dla dorosłych – pisał także dla dzieci. Seria niefortunnych zdarzeń Pana Błyska rozpoczyna się w chwili nabycia limuzyny, którą ów gość prowadzi dość nonszalancko. Potrąconych pasażerów w ramach zadośćuczynienia sadza na tylnych siedzeniach. Niebawem w aucie siedział Pan Dzień, Pani Knoć, osioł i trzy niedźwiadki. Historia Tolkiena pełna jest uroczych absurdów i purnonsensu, prawa rzeczywistego świata są zniesione: opowieścią rządzi logika snu. Przyjemność z lektury czerpiemy za sprawą wybitnej wyobraźni autora. Ta surrealistyczna bajka o zawrotnej dynamice zaskakuje zwrotami akcji i nietypowymi rozwiązaniami. Tu wyskoczy miś umalowany fluorescencyjną farbą, tam grubas zgniecie żuka przysadzistym torsem. A morał? Może taki: nie zostawiajcie nigdy Żyrólika bez obiadu, bo wystawi łeb przez komin i zeżre dywanik.

Zupełnie inna, wielce angielska bajka o pani Lugton, starej niani szyjącej zasłony z materiału drukowanego w figurki afrykańskich zwierząt – wyszła spod pióra innego klasyka – Virginii Woolf. „Niebieska zasłona” to przewrotna historia o świecie zaklętym w niebieskiej tkaninie. Proszę sobie tylko wyobrazić miasto Milemamtudopolis zbudowane u podnóża niani!

Polityka 50.2008 (2684) z dnia 13.12.2008; Kultura; s. 51
Reklama