Archiwum Polityki

Krytyk namiętny

Odejście Jana Błońskiego kończy epokę, gdy wielki krytyk mógł stworzyć pisarza i prognozować przyszłość w literaturze. Ale jego siła promieniowała też na życie społeczne. Słynny esej „Biedni Polacy patrzą na getto” zmienił naszą zbiorową świadomość.

Było ich czterech, najzdolniejszych uczniów Kazimierza Wyki: Jan Błoński, Ludwik Flaszen, Konstanty Puzyna i Andrzej Kijowski. Czterech „muszkieterów awangardy”, jak ujął to Janusz Degler. Błoński, urodzony w 1931 r., debiutował w 1949 r. szkicem o Różewiczu. I tak narodziła się najbardziej wpływowa postać powojennej krytyki. To on dostrzegł debiuty Pawła Huelle, Magdaleny Tulli, Stefana Chwina czy Andrzeja Stasiuka. Już w 1956 r. był jednym z krytyków typujących młodych poetów z tzw.

Polityka 8.2009 (2693) z dnia 21.02.2009; Kultura; s. 64
Reklama