Niezbędnik

Magiczna mowa władzy

„Możliwość publicznego swobodnego wypowiadania się wyzwoliła po 1989 r. niepohamowane emocje, uzewnętrzniane m.in. przez używanie bogatego słownictwa emotywno-aksjologicznego”. „Możliwość publicznego swobodnego wypowiadania się wyzwoliła po 1989 r. niepohamowane emocje, uzewnętrzniane m.in. przez używanie bogatego słownictwa emotywno-aksjologicznego”. Mirosław Gryń / Polityka
O języku polityki, czyli od oratorów, propagandzistów do marketingowców.
Rytualne zachowania były widoczne zwłaszcza w różnego typu obchodach ku czci oraz w świętowaniu partyjnym.Mirosław Gryń/Polityka Rytualne zachowania były widoczne zwłaszcza w różnego typu obchodach ku czci oraz w świętowaniu partyjnym.

Najczęściej definiuje się język polityki jako odmianę funkcjonalną – w naszym wypadku – polszczyzny, stosowaną w tekstach dotyczących sfery polityki. Teksty te, tworzone przez środowisko polityków i ludzi z nimi związanych, są kierowane do masowego odbiorcy, a wykorzystywane w nich środki językowo-stylistyczne podporządkowane są dominującej funkcji perswazyjnej. Język ten służy z jednej strony do opisywania i wyjaśniania działań instytucji i różnych organów życia politycznego, z drugiej zaś do wyrażania i kształtowania opinii na temat zjawisk, procesów i wydarzeń politycznych.

Niezbędnik Inteligenta „O języku” (100060) z dnia 23.10.2012; KOMUNIKACJA JĘZYKOWA; s. 81