Niezbędnik

Po jakiemu to powiemy?

Mirosław Gryń / Polityka
Terminem lingua franca określa się język naturalny, który dominuje na dużym obszarze i stanowi język międzynarodowej komunikacji wykorzystywany w dyplomacji, nauce, handlu. Jaki zasłuży na to miano w przyszłości?

Karierę mnogości języków próbowano złamać – o czym już pisaliśmy – wymyślając od podstaw język uniwersalny (np. esperanto, art. s. 34). Ale w dziejach istniały też naturalnie powstające językowe hybrydy, zwane pidżynami, o prostej składni oraz gramatyce, wykorzystywane przede wszystkim w kontaktach handlowych. Niektóre z nich, będące zlepkiem języków kolonistów (Anglików, Francuzów, Portugalczyków, Hiszpanów lub Holendrów) z naleciałościami języków ludności tubylczej, zwane kreolskimi, są dziś językami ojczystymi w wielu państwach.

Niezbędnik Inteligenta „O języku” (100060) z dnia 23.10.2012; NOWE WYZWANIA; s. 112