Niezbędnik

Światło z chmur

Tajemnica srebrzystych obłoków

Dopiero w 2001 roku udowodniono, że obłoki srebrzyste składają się z lodu. Na zdjęciu obłoki srebrzyste nad Holandią. Dopiero w 2001 roku udowodniono, że obłoki srebrzyste składają się z lodu. Na zdjęciu obłoki srebrzyste nad Holandią. Getty Images
Obłoki srebrzyste powstają 80 km nad Ziemią. Skąd się biorą? Naukowcy zadają sobie to pytanie od końca XIX w. A od niedawna głowią się, dlaczego ich przybywa.
Obłoki srebrzyste są obserwowane coraz częściej i to na różnych szerokościach geograficznych. Na zdjęciu niebo nad Szczecinem.Artur Bociarski/123 RF Obłoki srebrzyste są obserwowane coraz częściej i to na różnych szerokościach geograficznych. Na zdjęciu niebo nad Szczecinem.

W sierpniu 1883 r. nastąpiła potężna, jedna z największych w historii, erupcja wulkanu Krakatau w Indonezji. W wyniku eksplozji olbrzymie ilości lekkiego pyłu wulkanicznego powędrowały na wysokość kilkudziesięciu kilometrów. Popiół rozpełzł się szybko wokół globu, powodując na znacznych obszarach kuli ziemskiej, m.in. w Europie, spektakularne, czerwonawe zachody słońca. Według jednej z hipotez inspirowany tym kataklizmem był obraz Edvarda Muncha „Krzyk”.

Rok po erupcji Krakatau pojawiły się pierwsze opisy tajemniczych świetlistych obłoków.

Niezbędnik Inteligenta „Pogoda” (100169) z dnia 06.07.2020; Pogoda: to, co ulotne; s. 68
Oryginalny tytuł tekstu: "Światło z chmur"